สังคม

-หลายคน เวลาเจอปัญหา และเห็นคนแก้ปัญหา มักจะกล่าวเชิง ไม่เห็นคุณค่า ว่า มัวแต่แก้ไขปัญหาที่ปลายเหตุ แก้เท่าไหร่ ก็ไม่หมด ทำไม ไม่ทำอย่างนั้น ทำไม ไม่ทำอย่างนี้ ทำไม่ไม่แก้ไขที่ต้นเหตุ… การแก้ไขสิ่งต่างๆ จึงถูกมอง แบบ ด้อยค่า-จริงครับ การแก้ไขที่ต้นเหตุ เป็นหัวใจสำคัญของการแก้ไขปัญหา ในทางการแพทย์ ก็เหมือนกัน เช่นไส้ติ่งอักเสบ จำเป้นต้องรรับการผ่าตัด การให้ยาแก้ปวด หรือ ยาปฏิชีวนะ ไม่ใช่การรักษาที่จะทำให้คนไข้หายได้ แต่ในบางครั้ง อย่างเช่นเป็นหวัด ปวดกล้ามเนื้อ เป็นนิ่วท่อไตขนาดเล็ก อาการไม่สบายไม่ว่าจะเป็นไข้ น้ำมูกไหลตลอดเวลา ไอ จาม หรือ ปวดจนเดินไม่ได้ หรือ ปวดท้องเพราะ การบีบตัวของท่อไตเพื่อขับนิ่วออก เป็นความเจ็บปวดมากมาย ที่ต้องบรรยายว่า ไม่รู้จะทำตัวยังไง ให้มันหายปวด … อาการต่างๆ เหล่านี้ หากรอ ไม่ได้รับการดูแล ก็คงจะทำให้เกิดความทุกข์ทรมาน มากมาย และ อาจจะมากจน ส่งผลเสียอื่นๆ […]

– เห็นข่าวไฟไหม้ที่ฮ่องกง ตึกสูง 7-8 หลังติดกัน โดนไฟไหม้พร้อมกันหมด… เหตุเกิดระหว่าง การปรับปรุงตึก ทาสีใหม่-การปรับปรุงตึกเป็นเรื่องดีที่ทำได้ แต่กระบวนการทำงาน ที่ไม่ปลอดภัย ใช้โฟมปิดหน้าต่าง ที่ไม่ได้คุณภาพ ติดไฟได้ง่าย ร่วมกับ ผ้าคลุมนั่งร้าน ที่ติดไฟง่ายเช่นกัน ทำให้เวลาเกิดเพลิงไหม้ ไฟลามต่อเนื่องกันอย่างรวดเร็ว คล้ายจุดธูปจุดเทียน– สำหรับเรื่องธรรมดาธรรมดา อย่างเช่นการทาสี ดูไม่น่ามีอันตราย แต่หากละเลย มาตรฐานความปลอดภัย ก็จะเกิด อุบัติเหตุ ที่ น่าเศร้าสลด ใหญ่โตแบบนี้ได้… การมองข้ามมาตรฐานความปลอดภัยจึงอาจอันตรายถึงชีวิต– ในฝั่งวงการแพทย์ ก็พบเหตุการณ์ทำนองเดียวกัน เช่นการผ่าตัดเสริมสวย ที่แอบทำในคลินิก ที่ไม่มีความพร้อม ให้ยา แก้ปวดและยากล่อมประสาท แต่คนไข้หยุดหายใจเสียชีวิต หรือ การฉีดฟิลเลอร์ ที่ไม่ได้มาตรฐาน สารฟิลเลอร์​ เข้าสู่เส้นเลือดดำ ทำให้ถึงกับตาบอดก็ยังมีให้เห็น– หรือก่อนผ่าตัด มาตรฐานต้องมีการทบทวน ว่าผ่าอะไร ผ่าข้างไหน หากละเลย ก็อาจผ่าตัด​ผิดแบบ ผิดข้างได้ เช่นวางแผนไว้ว่า จะผ่าตัดรักษามะเร็งเต้านม แบบเก็บสงวนเต้าไว้

-ธรรมะ สอนเรา ว่า สิ่งที่เรากระทำ อย่างเป็นระบบ เพื่อตอบสนองสิ่งต่างๆให้ดีขึ้น มี 3 ระดับ คือ ปริยัติ ปฏิบัติ และ ปฏิเวธ … ซึ่งพอ เป็นภาษาพระ ภาษาบาลี ทำให้หลายคนรู้สึกว่า เข้าใจยาก .. แต่ในความจริงแล้ว คือ แก่น คือ เคล็ดวิชา  ซึ่ง จำง่าย และ อธิบาย ทุกสิ่ง ที่จำเป็น สำหรับ การพัฒนา ไปในทางที่ดี ที่ถูก -ต้องใช้ภาษาฝรั่ง มาอธิบาย คนยุคใหม่ ถึงเข้าใจ -ทุกสิ่งนั้นเกิดแก่เหตุ และ ธรรมะ หรือ ธรรมชาติ ย่อมเปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลา ขึ้นอยู่กับ เหตุ ที่มากระทำ เมื่อมีการกระทำ ก็มีผลของการกระทำ และ ทำให้ ธรรมชาติ นั้นเปลี่ยนไป

-ธรรมชาติสอนเรา อยู่ที่เราได้เรียนรู้ไหม –การออกไข่ กกไข่ เพื่อฟักไข่ และ เลี้ยงลูกไก่ เป็น การทำงาน ที่ต้องมีความรับผิดชอบสูง และ ก็ได้ผลสำเร็จ ตามประสงค์ ถึงจะมีอุปสรรค และ ความไม่สมหวังบ้าง แต่ แม่ไก่ ก็ยังคงทำหน้าที่ตามธรรมชาติ อยู่ร่ำไป -มีแต่แก่ตัวเมีย ที่เจริญเต็มวัย เท่านั้น ที่สามารถ ออกไข่ได้ …. ไม่ใช่ทุกคน ที่จะทำงานนั้นได้ ต้องเลือก เฉพาะคนที่เหมาะสม -เมื่อมีความพร้อม ก็เตรียมการ ออกไข่วันละฟอง ….. เตรียมการ ใจร้อนไม่ได้ มันมีขั้นตอนที่ต้องใช้ ไม่ใช่ ดีดนิ้วทีเดียว ทุกอย่างพร้อม -เมื่อออกไข่วันละ 1-2 ฟองแล้ว แม่ไก่จะยังไม่ฟักไข่ทันที รอจนครบ 1 ตับ ประมาณ 10-15 ฟอง เพราะช่วงฟักไข่จะไม่ออกไข่… การเตรียมความพร้อม ต้องเตรียมให้ดี ก่อนจะเริ่มงาน เริ่มงานเร็วเกิน

-งาน ทรัพยากรบุคคล (Human Resources) หรือ HR เป็นงานที่มีความสำคัญต่อองค์กร แต่ หลายคน หรือ ส่วนใหญ่ มองไม่เห็น มองงาน HR เหมือน งานการเจ้าหน้าที่ (แบบเดิม) ลงทะเบียน จ่ายเงินเดือน ดูขาดลามาสาย เลื่อนเงินเดือน ทำให้ให้ออก ฯลฯ ซึ่งไม่เกี่ยวกับ business เลย ไม่ได้ ช่วยดูว่า คนทำอะไร ยังไง ตอบโจทย์ไหม -ถ้าจะเปรียบ ก็เหมือน คนที่บ้าน หรือ องค์กร มีรถ หลายคัน งานการเจ้าหน้าที่ ก็ดูแล การเติมน้ำมัน ถ่ายน้ำมันเครื่อง ปะยาง เปลี่ยนยาง ส่งซ่อมเวลาถูกชน ฯลฯ ไม่ได้ดูว่า รถคันนั้น ใช้ส่งใคร ส่งอะไร ไปไหน ใช้คุ้มไหม บ่อยไหม -บางบ้านหรือ บางองค์กร

-ในโลกยุคปัจจุบันที่วิทยาการก้าวหน้า เรามีการยืนยันตัวตน มากมาย ใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น Pin Code, Password, OTP, Key card, Scan ลายนิ้วมือ, Scan ใบหน้า, Scan ม่านตา ฯลฯ ซึ่ง เครื่องมือเหล่านี้ อาศัยเทคโนโลยี ช่วย ให้เราทำงานได้สะดวก ถูกต้อง และ แม่นยำมากขึ้น เวลาที่จะต้องทำกิจกรรม หรือ ธุรกรรม ในระบบ digital และ เราก็เรียนรู้ ทฤษฎี และ หลักการ สมัยใหม่ ว่า ในการยืนยันตัวตน เราจำเป็นต้องใช้เครื่องมือ 3 กลุ่ม คือ what you know, what you have, และ what you are -ซึ่งเครื่องมือทั้ง 3

-มีเรื่องเล่าในหมู่แพทย์ เกี่ยวกับโรค มาเลเรีย หรือ ไข้จับสั่น ซึ่ง เกิดจากเชื้อมาเลเรีย ที่แพร่มาผ่านยุงก้นปล่องกัด หรือที่เรียกว่า ไข้ป่า เป็น โรคที่ถูกยุงกัด และนำเชื้อแพร่จากคนป่วยคนหนึ่ง ไปยังอีกคนหนึ่ง โดยที่มีเชื้อปนอยู่ในเม็ดเลือดแดง .. การเกิดโรคคือ เชื้อจะแทรกเข้าไปในเม็ดเลือดแดงและโตเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว จากนั้น ก็จะทำให้เม็ดเลือดที่มีเชื้อยู่เต็มไปหมด แตกออก เซลล์เม็ดเลือดแดงนั้นก็ตายไป และ เชื้อจากเม็ดเลือดที่แตกออก ก็แทรกตัวเข้าไปในเม็ดเลือดแดงอื่นๆ เพื่อโตต่อไป … ตอนที่เม็ดเลือดแตกออกมากๆ จะทำให้มีไข้ หนาวสั่น และ ที่ตามมาก็คือ เลือดจาง (เพราะเม็ดเลือดแตก) ตับและไต ต้องทำงานหนัก เพราะ กำจัดซากเม็ดเลือดแดง และ ขับของเสียออก บางครั้ง หากมีการแตกของเม็ดเลือดแดงจำนวนมากพร้อมๆกัน อาจจะทำให้ ซีด ช็อค ตับ และ ไตวายได้ และหากขึ้นสมองก็ เกิดอาการชักได้ครับ -การรักษา จะไม่ยุ่งยากนัก เพราะมียารักษาได้ แต่ จะต้องวินิจฉัยโรคให้ได้ก่อน

-คนไทยเรารู้จัก ศรีธนญชัย เป็นอย่างดี ว่า เป็นคนที่ใช้คำพูด ปลิ้นปล้อนได้เก่ง เล่นคำ และ ดิ้นหลุดทุกกรณี ทำให้คนอื่นขายหน้า แต่ตัวเอง ได้ดี เอาสีข้างเข้าถู จนผ่านเรื่องราวต่างๆ ได้มากมาย เป็นการใช้ความฉลาด ที่มีอยู่มากมาย ในทางที่ไม่ดี เอาแต่ประโยชน์ส่วนตน ไม่สนใจผู้อื่น …. หลายคน ในสังคมปัจจุบันจึง เอาอย่าง ศรีธนญชัย เพราะคิดว่าดี -แต่เรื่อง ตอนจบ ของ ศรีธนญชัย เราไม่ค่อยได้ยิน หรือ ได้ฟังคนเล่า … สุดท้าย ศรีธนญชัย ก็พ่ายแพ้แก่ภัยของตนเอง ตรอมใจตาย …มาดูกันว่า เขาพ่ายเณรน้อยกันได้อย่างไรครับ -เมื่อศรีธนญชัย หลอกพระมหากษัตริย์ เอาไปให้อาลักษณ์เขียนพระราชโองการแต่งตั้ง ไปกินเมืองไชยา  ไปถึงไชยา ได้ข้าวของเงินทองจากคนเมืองไชยามากมาย.. แต่ยังไม่พอ หลอกเอาเงินทองจาก ขาวไชยา ไปมากมาก จน กรรมการเมือง ต้องฟ้องไปถึงกรุงศรีอยุธยา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จนกระทั่ง

-บางองค์กร ก็ถูกยกให้เป็น ยักษ์ใหญ่ หรือ เป็นช้างบิน แต่ ทั้ง ยักษ์ และ ช้าง จะเคลื่อนตัวช้า และ ถ้าไม่ปรับตัว ก็ล้มได้ครับ -ตัวอย่างในวงการ ธุรกิจ ที่ถูก อ้างถึงกันบ่อยมาก คือ KODAK และ Black Berry ซึ่ง เป็น ธุรกิจ ขนาดใหญ่ ที่มีความมั่นคง และ มีส่วนแบ่งตลาดสูงมากๆๆ จนถึงมากที่สุด แต่ ในช่วงระยะเวลาไม่นาน ทั้ง 2 ธุรกิจ ก็ประสบปัญหา และ ถึงกับ ไม่สามารถฟื้นตัวได้ … ทั้งๆ ที่ ทั่ง 2 บริษัท ก็ทำหน้าที่ของตนเอง ในแวดวง ธุรกิจของตนเอง อย่างรับผิดชอบ และ ตั้งใจทำอย่างดี -ที่บรรดา นักวิเคราะห์ ต่างพูดถึงทั้ง

-ต่อเนื่องจากนิทาน ยายกะตา ปลูกถั่วปลูกงาให้หลานเฝ้า ที่เล่าไป ว่า เป็นการสอนเรื่อง อิทัปปัจจยตา ซึ่งเป็นธรรมะพื้นฐาน ที่อธิบายเรื่อง ความเชื่อมโยงของเหตุการณ์ต่างๆได้เป็นอย่างดี เพราะสิ่งนี้มี สิ่งนั้นจึงมี เพราะไม่มีสิ่งนี้ สิ่งนั้นจึงไม่มี -แต่ในนิทานเรื่องนี้ หากมองในมุมการบริหารงาน จะพบว่า มีหลักการบริหาร แทรกอยู่เต็มไปหมด โดยที่ผู้บริหารทั้งหลาย ต้องใช้เงิน ใช้เวลา ในการไปเรียน กันมากมาย… มาลองดูกันครับ ว่ามีมุมไหนบ้างครับ -เริ่มจาก ยายกะตา ปลูกถั่วปลูกงา เป็นสิ่งที่ ตายายอยากได้ ซึ่งจำเป็นต้องมีกิจกรรมการดูแล แต่ในความเป็นจริง จำเป็นต้องมีคนช่วย เพราะว่า ยายกะตา ไม่สามารถอยู่เฝ้าถั่วเฝ้างา ได้ตลอดเวลา … จึงมองหา ผู้ช่วย โดยใช้ resource หรือ ทรัพยากร ที่มีอยู่ใกล้ตัว ซึ่งก็คือ หลาน … แต่บังเอิญ เลือกใช้คนไม่ถูกกับงาน ตามหลัก HR เพราะ นิสัยของเด็ก