admin

-ความเดิมตอนที่แล้ว คนมีนมเพียง 2 เต้า เพราะส่วนใหญ่ ออกลูกครั้งละ 1 คน… ออกลูกครั้งละ 1 คน เพราะจะได้ปกป้องภัยให้ลูกได้ เนื่องจากลูกคลอดมาแล้วยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ไม่เหมือนสัตว์อื่น ที่คลอดปุ๋บ ก็เดินได้ หาอาหารกินเองได้ปั๊บ -วันนี้ มาตอบคำถามว่า “ทำไมคนถึงคลอดออกมาแล้วช่วยตัวเองไม่ได้” …. คนเราฉลาดกว่า สัตว์อื่น รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่นๆ ด้วย เพราะ เรามีสมองส่วนหน้าที่พัฒนาการมากกว่าสัตว์อื่นๆมาก (จะเห็นว่า สัดส่วนน้ำหนักสมอง ต่อ น้ำหนักตัวของ คน จะสูงกว่าสัตว์อื่น)… สมองส่วนหน้า เป็นส่วนที่ทำหน้าที่ในการประมวลผล ข้อมูลที่ได้รับรู้จากประสาทสัมผัส ทั้ง 6 ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ … นำเข้ามูลเหล่านั้น มากบอกว่า สิ่งที่ได้สัมผัส เกิด คุณ หรือ เกิด โทษ กับ การดำรงชีวิต […]

–“เนื้อเย็นใจเต้นตาโต” “ดีใจจนตาลุกวาว” “เวลาในการ์ตูนจะเขียนรูป ที่ตามี วิ้งๆๆ” “ดวงตาเป็นหน้าต่างของดวงใจ” เรื่องเหล่านี้ มีเหตุผลทางการแพทย์พิสูจน์นะครับ -เราเองเวลามองดูคนบางคนแล้วรู้สึกว่า คนนี้สวย คนนี้หล่อจัง…. จนมีคนพยายามหา คอนแทคเลนส์ที่ทำให้ตาโต Big eye มาใส่ เพื่อให้ดูสวย จริงไหม -ที่เรียกว่า ตาโตนั้น หมายถึงส่วนของใจกลางตาดำ เป็นวงโต หรือ ทางการแพทย์ เรียก รูม่านตา (pupil) โต … รูม่านตาของเราเปลี่ยนขนาดได้ เพราะมีกล้ามเนื้อคอยรัดให้รูม่านตาเล็กลง หรือ คลายตัวเพื่อให้รูม่านตาขยายโตขึ้น … รูม่านตา ถูกควบคุมด้วยประสาทสมอง คู่ที่ 3 … หลักการของ รูม่านตา เป็นหลักการที่เรามาใช้ในกล้องถ่ายรูปครับ ในส่วนที่เรียกว่า ชัตเตอร์ ครับ ในที่สว่างมาก รูม่านตาจะเล็ก ข้อดีของรูม่านตาเล็ก คือ เห็นภาพได้ทั่วถึง(ภาษาคนเล่นกล้อง ว่า depth of field กว้าง)

–ในพรหมวิหาร 4 เรามักจะรู้สึกว่า อุเบกขา เป็น หัวข้อธรรมะที่ไม่เข้าพวก … แต่แท้จริงแล้ว ข้อ อุเบกขานี้ เป็น ธรรมะที่ลึกซึ้ง -อุเบกขา ไม่ใช่ การวางเฉย ที่ไม่ทำอะไรเลย …เมื่อรู้จักธรรมะข้อนี้ใหม่ๆ มักจะได้ยินคนอ้าง อุเบกขา และ บอกว่า ไม่ทำโน่น ไม่ทำนี่ เหมือนมีข้ออ้างว่า จะไปม่ทำละ จะวางอุเบกขา … แต่แท้จริงแล้ว อุเบกขา ถูกจัดไว้ เป็นธรรมข้อสุดท้าย ใน พรหมวิหาร 4 …. นั่นคือ ปฏิบัติทั้ง เมตตา กรุณา มุทิตา แล้ว จึงจบด้วยอุเบกขา -เวลามีเมตตา มีความกรุณา คิดอยากให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ อยากให้เขามีสุข อยากให้เขามีชีวิตรอด และ กรุณาช่วยให้เขาพ้นทุกข์ ช่วยให้เขามีสุข ช่วยให้เขามีชีวิตรอด โดยไม่ได้หวังสิ่งตอบแทน เมื่อเห็นเขามีสุข พ้นทุกข์ มีชีวิตรอด

-พูดเรื่อง เมตตา และ กรุณาไปแล้ว … ถึงคราว ที่ต้องชื่นชม ผลลัพธ์แห่งกรรมดี “มุทิตา” ชื่นชม และ ยินดี เมื่อรู้ว่า ความเมตตา และ กรุณา เกิดผล ให้ ตัวเรา คนที่เรารัก คนที่เราไม่รักไม่เกลียด คนที่เราไม่ชอบ คนที่เราเกลียด มีความสุข มีความสำเร็จ พ้นจากทุกข์ และ เอาตัวรอดได้ … มุทิตา เป็นพลังบวก ที่หล่อเลี้ยง ให้เรามีกำลังใจในการทำดี มีกำลังใจ ในการเกิดเมตตา และ สร้าง กรุณา -มีมุทิตา จะลด ความอิจฉา ซึ่ง ทำให้เราซึ่งเป็นคนอิจฉา มีทุกข์ การเห็นคนอื่นหมดทุกข์และได้ดี เป็นการเติมพลังยืนยันว่า ความดีมีอยู่จริง ได้ดีมีอยู่จริง ดังนั้น ไม่ต้องไปอิจฉา เพราะความเมตตา กรุณาของเราจะส่งให้เกิดความดี และ เราจะได้ยินดีกับทั้งตัวเรา คนที่เรารัก

-เรารู้แล้วว่า การมีเมตตา คือ การเข้าใจว่า คนอื่นก็ ไม่อยากมีทุกข์ อยากมีสุข อยากมีชีวิตรอดเหมือนตัวเรา เราจึงมีเมตตาเขา –เมตตาเป็น มโนกรรม แต่เมื่อแปลงจาก มโนกรรม เป็นการกระทำ ไม่ว่าจะ กายกรรม หรือ วจีกรรม ทั้ง การกระทำและ คำพูด ก็คือ กรุณา … กรุณาที่ดี ที่แท้จริง ต้องมี เมตตาอยู่ข้างหลัง เป็น กรุณาที่มาจากใจ ไม่ใช่เสแสร้ง ไม่ใช่ ทำเพื่อหวังผล … การมีกรุณา คือ ช่วยให้คนที่เรามีเมตตาให้ ได้รับผลของความเมตตาของเรา คือ พ้นทุกข์ มีสุข และ มีชีวิตรอด –ถ้าขาดเสียซึ่งกรุณา ความมีเมตตา ก็จะเหมือนขาดความภูมิใจ ภูมิใจที่ได้ช่วย ได้ให้ ได้สงเคราะห์ ให้ เมตตา (ซึ่งดีอยู่แล้ว) เป็นจริง แปลง เมตตา

–“สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์เกิดแกเจ็บตายด้วยกันหมดทั้งสิ้น จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด” … เป็นบทที่เราพูดหรือท่องกันเป็นประจำ แต่อาจจะไม่ได้ทำได้ดีจริง –เมตตา เป็นข้อแรกของ “พรหมวิหาร 4” ธรรมะ ที่เป็นเครื่องคุ้มครองโลก ธรรมะที่ทำให้เราอยู่ด้วยกันได้อย่างสันติ มีความสุข -เมตตา เป็น ธรรมะ ที่เข้าใจหลักพื้นฐานของธรรมชาติมนุษย์และสิ่งมีชีวิตทุกชนิด และเป็นวิธีการรับมืออย่างมีชั้นเชิงกับธรรมชาติของการต้องการอยู่รอดของสิ่งมีชีวิตได้เป็นอย่างดี … เหตุผลเบื้องลึก ก่อนมาเป็น ธรรมะ เรื่อง “เมตตา” คือ สิ่งมีชีวิตทั้งหลาย ย่อมรักตัวเอง ไม่อยากมีทุกข์ อยากจะมีสุข อยากมีชีวิตรอด เช่นเดียวกับที่เรารู้สึก … เราเองไม่อยากมีทุกข์ อยากมีสุข อยากมีชีวิตรอด …สัตว์อื่น สิ่งมีชีวิตอื่น ก็ อยาก แบบเดียวกับที่เราอยาก … เมื่อเราเข้าใจพื้นฐานเช่นนี้แล้ว จึงจะเกิด เมตตาได้ เพราะไม่เช่นนั้น ความเมตตา จะแกนๆ ฝืนๆ ทำไปพอเป็นพิธี ทำตามที่คนอื่นบอกให้ทำ ทำเพื่อที่คนอื่นจะได้เห็นว่าเรามีเมตตานะ … แต่ไม่ได้มาจากใจ -เมตตา ที่มาจากใจ

-เรามักจะได้ยินว่า โยคะ แอโรบิค ว่ายน้ำ วิ่ง ไทเก็ก เต้นรำ เป็นการบริหารร่างกาย หรือ การออกกำลังกาย ที่ดี … แต่อยากให้แยกระหว่าง การบริหารร่างกาย กับ การออกกำลังกายสักนิดนึงนะครับ –การบริหารร่างกาย คือ การทำให้ ระบบกล้ามเนื้อประสาท สมอง ต่อมไร้ท่อ และ ประสาทอัตโนมัติ ทำงานสอดประสานกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่วนการออกกำลังกาย คือ การทำให้ ระบบกล้ามเนื้อประสาท และ ประสาทอัตโนมัติ ทำงานได้อย่างแข็งแรง ทนทาน พร้อมใช้งาน (ซึ่งในนั้นต้องอาสานการทำงานประสานกันด้วย) -เมื่อวิเคราะห์โดยละเอียด จะพบว่า รำไทย ใช้ การทำงานของ กล้ามเนื้อทั้งตัว ท่อนบน เวลาจะจีบ จะฟ้อน จะตั้งวง ต้อง อาศัยการทำงานที่สอดประสานทั้ง คอ บ่า ไหล่ ที่ค่อยๆ ขยับไปตามจังหวะ ส่วนหนึ่ง หดเกร็ง งอเข้า

-อีกหนึ่งการรักษาที่ยากลำบาก นอกจาก AAA (เส้นเลือดแดงใหญ่โป่งพอง) แล้ว คนรู้ว่ายาก คือ การผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจ -โรคหัวใจมีหลายชนิด ปัจจุบันเรารู้จักโรคหัวใจขาดเลือด จนเราเรียกติดปากว่าเป็นโรคหัวใจ แต่ในความเป็นจริงยังมีโรคอีกกลุ่มหนึ่ง ที่พบบ่อยในอดีต คือ โรคลิ้นหัวใจ และ ผนังหัวใจผิดปกติ … โรคกลุ่มนี้ เป็นโรคที่สร้างปัญหาให้กับหัวใจ เพราะปกติ หัวใจบีบเลือดเป็นจังหวะ เหมือนคนเข้าแถวขึ้นลิฟท์ …… ห้องบนซ้ายขวาทำงานพร้อมกัน รับเลือดจากทั่วร่างกาย และ จากปอด มารอไว้ ส่งต่อให้ล่างขวา และ ล่างซ้ายพร้อมกัน เพื่อรอให้หัวใจออกแรงบีบเลือดไปปอด และ ไปทั่วร่างกาย พร้อมกัน เหมือนมีวงจร 2 วง ทำงานคู่กันไป โดยมีลิ้นหัวใจ เป็นตัวกั้นให้เลือดทะยอยถูกส่งไปยังจุดที่ต้องการ … คล้ายกับ การจัดคนเข้าลิฟท์ พอเต็มก็ปิด ส่งคนไป พอว่างก็เปิดให้คนเข้า และส่งใหม่ แบบนี้ -ปัญหาโรคหัวใจที่พูดถึงเกี่ยวกับลิ้นหัวใจ คือ ประตูลิฟท์เสีย มีทั้งแบบ เปิดไม่เต็มที่

-สำหรับแพทย์ในยุคที่เรียนจบก่อนปี 2540 ทุกคนจะรู้จักความรุนแรง และ ความยากของการรักษา เส้นเลือดแดงใหญ่โป่งพอง (aortic aneurysm) ซึ่งที่พบบ่อยคือในช่องท้อง หรือ AAA (abdominal aortic aneurysm) ซึ่งผ่าตัดโดยศัลยแพทย์หลอดเลือด และ ในช่องอก หรือลูกผสมช่องท้องและช่องอก ซึ่งต้องอาศัย ศัลยแพทย์ทรวงอกช่วยในการผ่าตัด -การรักษา เส้นเลือดแดงใหญ่โป่งพอง (aortic aneurysm) มีความเสี่ยงสูง อัตราตายระหว่างการรักษาสูงถึง 80% ถ้าเป็นการรักษาตอนที่เส้นเลือดโป่งพองนั้นแตก (ruptured aortic aneurysm) การรักษาในอดีต คือ ศัลยแพทย์ต้องผ่าตัดเข้าไปในช่องท้องหรือช่องอก และ ควบคุมเส้นเลือดส่วนต้นและส่วนปลาย ตัดเส้นเลือดส่วนที่โป่งพองหรือแตกออก และ นำเส้นเลือดเทียมเข้าไปใส่แทนที่ เย็บซ่อมเส้นเลือดเทียมกับเส้นเลือดจริง ทั้ง  2 ด้าน … หากจุดที่โป่งพอง ผ่านจุดเชื่อมต่อของเส้นเลือดที่ไปเลี้ยงไต หรือ ลำไส้ ต้องต่อเส้นเลือดเทียมเข้ากับเส้นเลือดเหล่านั้นด้วย… ที่เล่ามาทั้งหมดนี้ต้องทำงานแข่งกับเวลาเพราะ ถ้าหากหลุดการไหลเวียนของเลือดเพื่อต่อเส้นเลือด เนื้อเยื่อบริเวณ ขาและลำตัวท่อนล่างจะไม่มีเลือดไปเลี้ยง และเกิดภาวะของเสียคั่ง ซึ่งของเสียจากภาวะขาดเลือด

-เวลาเราได้รับบาดเจ็บ เลือดออก ฟกช้ำ บางทีเราก็ได้ยินคนแนะนำให้ “ประคบเย็น” บางคนก็บอกให้ “ประคบร้อน” สรุปว่าวิธีไหนถูกต้อง และ จะเกิดประโยชน์ –เวลาบาดเจ็บ ไม่ว่าจะมีแผลฉีกขาด หรือ ถูกกระแทก ฟกช้ำ เนื้อเยื่อโดยรอบจะมีปฏิกริยา เพื่อลดความเสียหาย และ เพื่อให้การซ่อมแซมเนื้อเยื่อกลับเข้าสู่ภาวะปกติโดยเร็ว โดยปฏิกริยาของร่างกายเป็นระบบอัตโนมัติ ซึ่งไม่ต้องใช้สมองสั่ง แต่เป็นการสื่อสารกันระหว่าง เซลล์ สารหลั่งจากเซลล์บริเวณใกล้เคียงหรือศูนย์ควบคุมต่างๆ(ต่อมใต้สมอง, ต่อมหมวกไต, ต่อมไทรอยด์ ฯลฯ)และ ระบบประสาทอัตโนมัติ …. สามารถแบ่งเป็นระยะ หรือ ช่วงเวลาคร่าวๆ ได้ 4 ช่วง คือ ระยะเกิดเหตุ ระยะอักเสบ ระยะซ่อมแซม และ ระยะเก็บกวาด –ระยะเกิดเหตุ เป็นส่วนที่จะระงับความเสียหายให้หยุด ไม่เพิ่มขึ้น ผ่านการทำงานของเกร็ดเลือด และกระบวนการการแข็งตัวของเลือด การหดตัวของเส้นเลือด เพื่อยับยั้งไม่ให้เกิดการสูญเสียเลือดหรือสารในร่างกายผ่านรอยแผลที่ฉีกขาด กระบวนการเหล่านี้ ใช้เวลาเป็นนาที ถึง ชั่วโมง ขึ้นอยู่กับความรุนแรง … แต่ถ้าหากการฉีกขาดนั้นรุนแรง