admin

-คนเรามีความเป็นตัวของตัวเอง มีคุณค่า มีศักยภาพของตัวเอง … ถึงเราเป็นคนเหมือนกัน (มี หนึ่งสมอง สองมือ เหมือนกัน) แต่ ต่างคน ต่างก็ภูมิใจ ในความเป็นตัวของตัวเอง … และ เป็นสิ่งที่ไม่ควรมองข้าม -น้ำก็เหมือนกัน คุณค่า และ พลังงานศักย์ ของน้ำ ก็อยู่ที่ตำแหน่ง แหล่ง หรือ สิ่งแวดล้อมที่อยู่ พลังของน้ำ ต่างกัน ขึ้นอยู่กับ ปริมาณ ส่วนผสม(หรือความบริสุทธิ์) และที่กักเก็บ  … น้ำในเหยือก น้ำที่น้ำตก น้ำในแม่น้ำ น้ำในมหาสมุทร ถึงแม้จะมีองค์ประกอบทาง เคมีเป็น H2O มีลักษณะทางฟิสิกส์เหมือนกัน หรือแม้แต่น้ำในร่างกายสิ่งมีชีวิต ก็เหมือนกัน แต่ ในสิ่งแวดล้อมต่างกัน ย่อมแสดงศักยภาพ ที่แตกต่างกัน -สิ่งหนึ่งที่ไม่ควรลืมคือ น้ำอาจจะไหลไปรวมกับน้ำที่อื่น เมื่ออยู่ที่อื่น ก็ไปแสดงศักยภาพตามแหล่งที่อยู่ หรือ แม้แต่ บางครั้ง ก็อาจจะกลายเป็นน้ำแข็ง หรือ

–เซลล์มะเร็ง ก็คือ เซลล์ของร่างกายเรา ที่ทหาร และ ตำรวจในร่างกายเรามองว่า เหมือนเซลล์ปกติ จึงไม่เกิดการจับกุม หรือ ทำลายเซลล์มะเร็ง ปล่อยให้เซลล์มะเร็งเจริญเติบโตในร่างกายเราต่อไป -ผมได้รับความรู้ใหม่ จากการบรรยาย ปาฐกถา สุด แสงวิเชียร โดย ศ ดร เพทาย เย็นจิตรโสมนัส เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา … อาจารย์ ได้แสดงให้เห็นความก้าวหน้า ในการรู้จักเซลล์ของมนุษย์ รวมไปถึงรู้จักเซลล์ของมะเร็ง(ซึ่งก็คือเซลล์ของร่างกายมนุษย์ กลุ่มหนึ่ง ที่กลายพันธุ์ ไม่เจริญเติบโตตามปกติ แต่ โตเร็วผิดปกติ รวมถึงแทรกแซงอวัยวะอื่นๆของร่างกายเรา) .. ความก้าวหน้า และ ความเข้าใจกลไกการทำงานของเซลล์ อาจจะนำมาซึ่งความสามารถในการเอาชนะโรคร้ายในอนาคต -การรักษามะเร็ง เกือบทุกชนิด ที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นการรักษาด้วยการผ่าตัด ฉายรังสี หรือ ยาเคมีบำบัด ล้วนแต่เป็นการรักษา แบบไม่เฉพาะเจาะจง คือ พยายามทำลาย เซลล์ที่เราสงสัยว่าเป็นมะเร็ง แบบปูพรม โดยการตัดอวัยวะที่เซลล์มะเร็งเกิดขึ้น หรือ ฉายแสงไปบริเวณที่สงสัยว่ามีมะเร็งอยู่ หรือ

-ข่าวเรื่อง เครื่องบินที่ภูเก็ต ต้องเลื่อน flight และผู้โดยสารตกค้างจำนวนมาก ที่มีต้นเหตุจากผู้โดยสารเกิน 1 คน จนทำให้เครื่องบินต้องวนกลับมาจอดที่ท่า แทนที่จะได้ขึ้นบิน … เป็นเรื่องที่น่าสนใจ และ น่าศึกษาครับ –การที่เครื่องบินไม่ยอมบินขึ้น เพราะ ผิดมาตรฐานการบิน ถึงแม้ผู้โดยสารจะเกินไปเพียง 1 คนก็ตาม … เขาทำถูกต้องไหม … ในความรู้สึกบ้านๆ เราอาจจะคิดว่า ก็แค่คนเดียว ทำไมต้องทำเป็นเรื่องใหญ่โตด้วย แค่ 1 ชั่วโมง ภูเก็ต สุวรรณภูมิ นั่งเบียดๆกันไปก็ได้  เหมือนขึ้นรถเมล์ เรายังยืนเบียดกันได้เลย … ท่านคิดยังไงครับ   -ชวนให้คิด กลับมาที่จุดเริ่มต้น … การได้โดยสารเครื่องบิน เป็นสิ่งที่อำนวยความสะดวกสุดๆ อย่างหนึ่งที่มนุษย์เคยมี แต่ เราก็รู้ว่า การผิดธรรมชาติที่ไปอยู่บนอากาศ มีความเสี่ยงอย่างมาก เพราะว่า ณ กลางอากาศนั้น หากเกิดเหตุสุดวิสัย ด้วยความสามารถของร่างกายมนุษย์เราจะทำอะไรไม่ได้เลย โอกาสรอดชีวิตมีน้อยมาก  ..

หัวใจขี้เกียจ .. ภาวะที่หัวใจเต้นช้าผิดปกติครับ -หัวใจของเรา จะเหมือน เครื่องจักรอัตโนมัติ ที่มี ตัวคอยให้สัญญาณ เพื่อบอกให้หัวใจบีบตัวและ คลายตัว เป็นจังหวะ ….คลายตัวให้เลือดไหลเข้าหัวใจ และ บีบตัวให้เลือดไหลไปที่ปอด และ ร่างกาย … ตัวให้จังหวะนี้ อยู่ที่หัวใจห้องบนขวา และ ผนังกั้น ระหว่างห้องหัวใจ (หัวใจ มี 4 ห้อง ห้องบน 2 ห้อง เป็นห้องพักให้เลือดไหลเข้ามา ห้องล่าง 2 ห้อง เป็นห้องที่ไว้บีบเลือดออกไป) … ตัวให้สัญญาณ ควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจ เรียกว่า SA node และ AV node จะส่งสัญญาณออกเป็นช่วงๆ ซึ่งเราสามารถวัดการทำงานได้จากการดู คลื่นไฟฟ้าหัวใจ EKG หรือ ECG  … ตัวกระตุ้นนี้ จะมีระบบอัตโนมัติ ที่ส่งสัญญาณเอง มักจะไม่ต่ำกว่า 50

–วิ่งมากเหนื่อยมาก เลย หยุดวิ่ง และ นั่งลง แค่ครู่เดียว ก็เป็นลม ล้มลง หัวใจหยุดเต้น… สถานการณ์แบบนี้ เรามักจะคิดว่าไม่น่าจะเกิดขึ้น แต่เป็นได้เลยครับ… เวลาเราออกกำลังกาย ระบบประสาทอัตโนมัติที่เรียก ซิมพาเตติก จะเรียกความพร้อมของส่วนต่างๆ หัวใจเต้นเร็ว หายใจเร็ว ความดันโลหิตเพิ่มขึ้น เส้นเลือดหดตัว ต่อมเหงื่อทำงาน(ระบายความร้อน) เลือดไปเลี้ยงลำไส้น้อยลง(เพื่อจะได้มาเลี้ยงกล้ามเนื้อมากขึ้น) ฯลฯ เป็นส่วนเสริม ส่งเสบียง และ ลำเลียงของเสียออกจากกล้ามเนื้อ งานยิ่งหนัก ออกกำลังกายยิ่งมาก ระบบซิมพาเตติก จะยิ่งทำงานมาก และ หัวใจจะเต้นเร็วขึ้นๆๆๆ –ระหว่างที่ระบบซิมพาเตติก ทำงานเพิ่มขึ้น ร่างกายจะมีสมดุล ให้ระบบประสาทอีกชุดหนึ่ง คือ พาราซิมพาเตติก ซึ่งทำงานในทิศทางตรงข้ามกัน คอยถ่วงดุล ไม่ให้ ชีพจรเต้นเร็วไป ไม่ให้ความดันโลหิตสูงเกินไป  เพราะระบบนี้ จะคอยเคลียร์ และ ซ่อมแซม ดังนั้น จึงต้องคอยระวังไม่ให้เกิดความเสียหาย จะคอยรั้งไม่ให้หัวใจเร็วจนเกิดอันตราย …. -บางคนอาจจะสงสัยว่า ทำไม หัวใจเต้นเร็วมากจึงเกิดอันตราย

-หลายท่านคงเคยมีประสบการณ์ ตื่นเต้นใจสั่น ใจเต้นแรง และรู้สึกหวิวๆ เหมือนจะเป็นลม .. หรือ บางคนออกกำลัง วิ่ง เหนื่อยมาก ใจสั่น และ เหมือนจะเป็นลม …มาดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายเราครับ -ปกติ เวลาร่างกายต้องใช้กำลังกาย หรือ กำลังสมองมากขึ้น ระบบประสาทอัตโนมัติ จะกระตุ้นให้หัวใจและปอดทำงานหนักขึ้น หัวใจเต้นเร็วขึ้น หายใจเร็วขึ้น เพื่อ ส่งออกซิเจนปริมาณมากขึ้น ไปเลี้ยงร่างกายและสมอง … การที่หัวใจเต้นเร็วขึ้น เป็นเรื่องจำเป็น และ เป็นสิ่งที่ดีครับ… ซึ่ง โดยปกติ เวลาหัวใจเต้นเร็วขึ้น ก็มีปริมาณเลือดที่ไปเลี้ยงร่างกายเพิ่มขึ้นตามตวามตั้งใจครับ -แต่ว่า เนื่องจากระบบไหลเวียนในร่างกาย เป็นระบบปิด ปริมาณเลือดทีไหลเวียนมีคงที่ และ ช่องทางเข้าของเลือดที่มาที่หัวใจ ก็มีเส้นเลือดขนาดเท่าเดิม เลือดที่ไหลกลับเข้าหัวใจ ในการบีบตัวแต่ละครั้ง ปริมาณเลือดจะสัมพันธ์กับ ขนาดของเส้นเลือด แรงดูดกลับ และ ระยะเวลาให้เลือดไหลเข้าหัวใจ (มีข้อจำกัด ไม่สามารถเพิ่มขึ้นได้เกินจุดที่กำหนด)… คิดง่ายๆ เหมือนเราเอาถังน้ำไปรองน้ำก๊อก ถ้าเรามีเวลารองน้ำ น้อย เราก็มีน้ำในถังน้อย

-เราหลายคน คงเคยได้ยิน เวลาเขาคุยผ่านวิทยุสื่อสาร walky talky ให้สัญญาณกันว่า “ว2…ว2” มีกันหลาย ว ครับ แต่ที่ได้ยินบ่อยที่สุดคือ “ว2” หรือ ในบางคน อาจจะได้ยินว่า “ทราบแล้วเปลี่ยน” “เปลี่ยน” … -“ว2” และ “ทราบแล้วเปลี่ยน” เป็นสิ่งที่ดีมาก และ มีประโยชน์มาก ในยุคที่ต้องใช้วิทยุสื่อสาร ใช้เพื่อบอกว่าเราพูดจบ ให้อีกคนหนึ่ง พูดต่อ และบอกเราว่าได้ยินสิ่งที่เราพูดไปชัดเจนครบถ้วน ในการพูดภาษาอังกฤษ บางครั้ง เราก็ได้ยินว่า Copy Copy… -ทุกวันนี้ วิทยาการก้าวหน้าไปไกลกว่านั้นมาก มีทั้ง โทรศัพท์ smartphone ที่สามารถมองเห็นหน้ากันได้ ในการสื่อสาร .. ไม่ต้องพูดถึงการส่ง message ผ่านทาง SMS, LINE , INBOX หรืออื่นๆ มากมาย แม้แต่การประชุมจะใช้ Podcast, ZOOM, WebEx,

-เวลาเห็นคน “ถอนหายใจ” ความรู้สึกของเราจะเป็นไปในทาง “ลบ” แต่ในชีวิตจริงแล้ว คนเรา ถอนหายใจอยู่เกือบทั้งวัน แต่ เราไม่ได้สังเกตเองครับ –การถอนหายใจ กับ การหาว เป็นกลไกตามธรรมชาติ เพื่อทำให้ ปอดของเราแข็งแรง พร้อมที่จะแลกเปลี่ยนออกซิเจนได้เต็มที่ … ปอดเราเหมือนกระบอกสูบ ที่เมื่อกระบังลม ดึงให้ช่องว่างในปอดเพิ่มขึ้น จากการเคลื่อนที่ลงไปทางช่องท้อง ลม ก็จะถูกดูดเข้าทางหลอดลม เพื่อเคลื่อนที่ไปสู่ถุงลมขนาดเล็กตรงส่วนปลาย ณ จุดนั้น จะมีการแลกเปลี่ยน ออกซิเจน และ คาร์บอนไดออกไซด์ กับเส้นเลือดฝอยๆ รอบๆถุงลมเล็กๆ เหล่านั้น ทำให้ ในเลือดเรามีออกซิเจน ไปใช้ และ ขับ คาร์บอนไดออกไซด์ออกมา … ประสิทธิภาพของการหายใจ จะขึ้นอยู่กับ ลมที่เข้าไปในถุงลม (ไม่ใช่แค่เข้าไปในปอดนะครับ ต้องระดับถุงลม) กับ เลือดที่มาเลี้ยงที่ถุงลม … จึงเห็นได้ว่า ลมที่เข้าสู่ถุงลมเป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับชีวิต -ในการหายใจปกติ ถ้าลมเข้าไปไม่มากพอ ถุงลมบางถุงจะโป่ง แต่ บางถุงจะแฟบ

-สิ่งมีชีวิต มีความสามารถในการรับรู้ และ มีความรู้สึก เราเอง มนุษย์ รู้สึกได้จากตัวเราเอง ว่า ร้อน เจ็บ ดีใจ ฯลฯ ในสัตว์ก็มีความรู้สึก เช่น แมว หมา เวลารู้สึกชอบ ก็เข้าใกล้ กลัวก็วิ่งหนี ฯลฯ เลยมีคำถามว่า แล้วต้นไม้มีความรู้สึกหรือไม่ -เราเห็นต้นไมยราพ เวลาแตะถูก ใบจะหุบ หรือ หม้อข้าวหม้อแกงลิง เวลามี แมลงเข้าไปแตะถูก กาบจะห่อเข้ามาจับตัวแมลงไว้เหมือนปากงับ .. ต้นไม้เวลาปลูกในที่ร่ม จะงอกหรือ โตไปด้านที่มีแสงแดดส่อง ดอกทานตะวัน ก็หันเข้าหาแสงอาทิตย์ … คนโบราณบอกว่า ต้นมะม่วงไม่ออกลูกให้เอามีดฟันที่ต้น ปีถัดมาจะออกลูก (เหมือนต้นไม้กลัวตาย) .. ต้นไม้ขยับไม่ได้ เคลื่อนที่ไม่ได้ พูดไม่ได้ แล้ว มันมีความรู้สึกไหม -มีคนพยายามศึกษา โดยปลูกต้นไม้ไว้และใช้การสัมผัส ที่ใบไม้สม่ำเสมอ เหมือน เวลาที่ปลูกต้นไม้ไว้ใกล้กัน ใบที่งอกออกมาจะแตะ หรือชนกับใบของต้นไม้ต้นอื่น ทำให้

-คนทำงานเก่งและประสบความสำเร็จ นอกจากความรู้ ทักษะ แล้ว ต้องมีประสบการณ์ … ประสบการณ์ ไม่ใช่ แค่การเห็นอะไรซ้ำๆ หรือ เจออะไรซ้ำๆ เพราะหลายคนเจออะไรซ้ำๆ ก็เอามาใช้ประโยชน์ไม่ได้ แต่บางคนเจอแค่ ครั้งสองครั้ง ก็เอามาใช้ให้เกิดประโยชน์ได้แล้ว –การท่องสูตรคูณ เป็นต้นแบบการฝึกสมองของเราให้ มีทักษะในการสร้างประสบการณ์ที่ถูกแต้องและมีรูปแบบ ที่เรียกว่า “Structural recognition” โดยการจัดระเบียบสิ่งที่เราพบเห็น สร้างความสัมพันธ์ ระหว่าง เซลล์ประสาท ที่สามารถนำความจำไปเก็บไว้เป็นที่เป็นทางอย่างเป็นระบบ ระเบียบ เมื่อต้องการใช้ จะสามารถนำออกมาใช้ได้ทันที สมองเรียนรู้เทคนิคนี้ จากการทำจริงในการท่องสูตรคูณ และ มีการเสริมแรงทางบวก (positive reinforcement) เมื่อสามารถนำสูตรคูณไปใช้ได้จริง ทำให้ แนวทางการเก็บความจำ เก็บประสบการณ์เข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ และ เป็นพื้นฐาน ในการนำสิ่งต่างๆที่ได้พบได้เห็น ไปเก็บเรียงอย่างเป็นระเบียบพร้อมใช้งาน เป็นการรู้จักอย่างมีแบบแผน หรือ Structural recognition –การท่องอาขยาน เป็นส่วนที่ยากขึ้นไปอีก ถัดจากการท่องสูตรคูณ เพราะ Structural recognition ไม่ใช่ตัวเลขที่เหมือนๆกัน