สังคม

-อาจารย์ ณัฐ อาจารย์ที่เก่งทางดนตรีมาก ที่เคยคุมวง ดุริยางค์ ถวายงานหลายครั้ง เล่าให้ฟัง ในงานมุทิตาจิต อ ประสิทธิ์ คณบดี ศิริราช ว่า ครั้งหนึ่ง ขณะที่ อาจารย์ ณัฐ กำลัง พยายามอย่างหนัก ในการคิดถึง การแก้ไข โน้ตเพลง ตัวหนึ่ง ก่อน ที่จะต้องใช้บรรเลง ในงานวันมหิดล ปีหนึ่ง และ กำลังง่วนอยู่ กับการพยายามทำว่า จะแก้ไขอย่างไรดี -อาจารย์ประสิทธิ์ เดินมาทักทาย และ จับสังเกต ได้ จึงถามอาจารย์ ณัฐ ว่าทำอะไรอยู่ เมื่อได้ทราบความแล้ว … อาจารย์ประสิทธิ์ ก็ให้ทัศนะที่ อาจารย์ ณัฐ ประทับใจ คือ “บางครั้งถึงเวลาพอ ก็ต้องพอ”  และ สรุปแล้ว วันนี้ โน้ต ตัวนั้น ก็ไม่ได้ถูกแก้ไข […]

-บุหรี่ไฟฟ้า ปัจจุบัน  มีกลิ่นหอมหวาน สตอรเบอรี่ วนิลา ฯลฯ น้ำดื่ม ผสม กั… ก็มีรสหวานอร่อย ขนม ขบเคี้ยวหลายชนิดก็เช่นกัน -สิ่งเหล่านี้ ล้วนถูกตกแต่ง ให้ดูไม่มีพิษ ไม่มีภัย ให้รู้สึกว่า เหมือนสินค้าอื่นๆ ทั่วไป ที่กินได้ ใช้ได้ ปลอดภัย ประมาณนั้น ขณะที่ข้อเสีย ไม่ได้ถูกบอกกล่าว .. และ โชคไม่ดี ที่ข้อเสียหลายอย่าง ไม่ได้ปรากฏให้เห็นในทันที เมือนกับ ยาพิษ หลายอย่าง กินแล้ว อวัยวะภายใน ก็ค่อยๆ พังเสียหาย ไม่ได้เกิดผลในทันที … ของที่เกิดผลในทันที เรารู้ได้ ระวังตัวได้ และ หลีกหนีให้ห่างจากมันได้ เช่น น้ำยาล้างห้องน้ำ กินปุ๊บ หลอดอาหารพังปั๊บ เราก็จะเตือนกัน ระวังกัน และ พอมีข่าวให้เห็น เราก็กลัว … แต่ของที่ใช้แล้ว

-ในสังคมทุกวันนี้ เราได้ยิน คำว่า Bully จนเข้าใจความหมายของมัน ทั้งที่เป็น คำศัพท์ ฝรั่ง .. การแกล้งคน ล้อเลียนคน เอาจุดต่างๆ ของเขามาล้อเล่น ทำให้เขาได้อาย และ เสื่อมเสีย … ความรุนแรงเกิดขึ้นจนถึง คนที่ถูก bully ต้องย้ายสังคมตัวเองไปอยู่ที่อื่น ซึมเศร้า หรือ อาจจะหนักถึง ฆ่าตัวตาย –คำว่า Bully มีความหมายตรงตัว คือ การทำให้คนอื่นกลายเป็นวัวกระทิง เหมือนในประเทศสเปน ที่มีการล่อวัวกระทิง เอาผ้าสีแดงมาโบกไปมา ให้คิดว่า เป็นศัตรู แล้ว วัวก็วิ่งไส่ พอทำอะไรไม่ได้ ยิ่งโกรธหัวฟัด หัวเหวี่ยง ก็ยิ่งแสดงอาการดุดัน และ วิ่งอย่างสเปะสปะ ไร้ทิศทาง…. คนที่เอาเรื่องของคนอื่น ที่จริงบางส่วน ไม่จริงบางส่วนมากพูด หรือ มาสื่อ เพื่อให้เจ้าตัวได้อาย เพราะ เป็นการกระทบ ความเป็นตัวตนอขงคนๆนั้น เหมือน ยั่ว

–ในพรหมวิหาร 4 เรามักจะรู้สึกว่า อุเบกขา เป็น หัวข้อธรรมะที่ไม่เข้าพวก … แต่แท้จริงแล้ว ข้อ อุเบกขานี้ เป็น ธรรมะที่ลึกซึ้ง -อุเบกขา ไม่ใช่ การวางเฉย ที่ไม่ทำอะไรเลย …เมื่อรู้จักธรรมะข้อนี้ใหม่ๆ มักจะได้ยินคนอ้าง อุเบกขา และ บอกว่า ไม่ทำโน่น ไม่ทำนี่ เหมือนมีข้ออ้างว่า จะไปม่ทำละ จะวางอุเบกขา … แต่แท้จริงแล้ว อุเบกขา ถูกจัดไว้ เป็นธรรมข้อสุดท้าย ใน พรหมวิหาร 4 …. นั่นคือ ปฏิบัติทั้ง เมตตา กรุณา มุทิตา แล้ว จึงจบด้วยอุเบกขา -เวลามีเมตตา มีความกรุณา คิดอยากให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ อยากให้เขามีสุข อยากให้เขามีชีวิตรอด และ กรุณาช่วยให้เขาพ้นทุกข์ ช่วยให้เขามีสุข ช่วยให้เขามีชีวิตรอด โดยไม่ได้หวังสิ่งตอบแทน เมื่อเห็นเขามีสุข พ้นทุกข์ มีชีวิตรอด

-พูดเรื่อง เมตตา และ กรุณาไปแล้ว … ถึงคราว ที่ต้องชื่นชม ผลลัพธ์แห่งกรรมดี “มุทิตา” ชื่นชม และ ยินดี เมื่อรู้ว่า ความเมตตา และ กรุณา เกิดผล ให้ ตัวเรา คนที่เรารัก คนที่เราไม่รักไม่เกลียด คนที่เราไม่ชอบ คนที่เราเกลียด มีความสุข มีความสำเร็จ พ้นจากทุกข์ และ เอาตัวรอดได้ … มุทิตา เป็นพลังบวก ที่หล่อเลี้ยง ให้เรามีกำลังใจในการทำดี มีกำลังใจ ในการเกิดเมตตา และ สร้าง กรุณา -มีมุทิตา จะลด ความอิจฉา ซึ่ง ทำให้เราซึ่งเป็นคนอิจฉา มีทุกข์ การเห็นคนอื่นหมดทุกข์และได้ดี เป็นการเติมพลังยืนยันว่า ความดีมีอยู่จริง ได้ดีมีอยู่จริง ดังนั้น ไม่ต้องไปอิจฉา เพราะความเมตตา กรุณาของเราจะส่งให้เกิดความดี และ เราจะได้ยินดีกับทั้งตัวเรา คนที่เรารัก

-เรารู้แล้วว่า การมีเมตตา คือ การเข้าใจว่า คนอื่นก็ ไม่อยากมีทุกข์ อยากมีสุข อยากมีชีวิตรอดเหมือนตัวเรา เราจึงมีเมตตาเขา –เมตตาเป็น มโนกรรม แต่เมื่อแปลงจาก มโนกรรม เป็นการกระทำ ไม่ว่าจะ กายกรรม หรือ วจีกรรม ทั้ง การกระทำและ คำพูด ก็คือ กรุณา … กรุณาที่ดี ที่แท้จริง ต้องมี เมตตาอยู่ข้างหลัง เป็น กรุณาที่มาจากใจ ไม่ใช่เสแสร้ง ไม่ใช่ ทำเพื่อหวังผล … การมีกรุณา คือ ช่วยให้คนที่เรามีเมตตาให้ ได้รับผลของความเมตตาของเรา คือ พ้นทุกข์ มีสุข และ มีชีวิตรอด –ถ้าขาดเสียซึ่งกรุณา ความมีเมตตา ก็จะเหมือนขาดความภูมิใจ ภูมิใจที่ได้ช่วย ได้ให้ ได้สงเคราะห์ ให้ เมตตา (ซึ่งดีอยู่แล้ว) เป็นจริง แปลง เมตตา

–“สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์เกิดแกเจ็บตายด้วยกันหมดทั้งสิ้น จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด” … เป็นบทที่เราพูดหรือท่องกันเป็นประจำ แต่อาจจะไม่ได้ทำได้ดีจริง –เมตตา เป็นข้อแรกของ “พรหมวิหาร 4” ธรรมะ ที่เป็นเครื่องคุ้มครองโลก ธรรมะที่ทำให้เราอยู่ด้วยกันได้อย่างสันติ มีความสุข -เมตตา เป็น ธรรมะ ที่เข้าใจหลักพื้นฐานของธรรมชาติมนุษย์และสิ่งมีชีวิตทุกชนิด และเป็นวิธีการรับมืออย่างมีชั้นเชิงกับธรรมชาติของการต้องการอยู่รอดของสิ่งมีชีวิตได้เป็นอย่างดี … เหตุผลเบื้องลึก ก่อนมาเป็น ธรรมะ เรื่อง “เมตตา” คือ สิ่งมีชีวิตทั้งหลาย ย่อมรักตัวเอง ไม่อยากมีทุกข์ อยากจะมีสุข อยากมีชีวิตรอด เช่นเดียวกับที่เรารู้สึก … เราเองไม่อยากมีทุกข์ อยากมีสุข อยากมีชีวิตรอด …สัตว์อื่น สิ่งมีชีวิตอื่น ก็ อยาก แบบเดียวกับที่เราอยาก … เมื่อเราเข้าใจพื้นฐานเช่นนี้แล้ว จึงจะเกิด เมตตาได้ เพราะไม่เช่นนั้น ความเมตตา จะแกนๆ ฝืนๆ ทำไปพอเป็นพิธี ทำตามที่คนอื่นบอกให้ทำ ทำเพื่อที่คนอื่นจะได้เห็นว่าเรามีเมตตานะ … แต่ไม่ได้มาจากใจ -เมตตา ที่มาจากใจ