ไขมันขาวไม่ดี เพราะ เก็บง่าย ใช้ยาก

-เราพูดถึงว่า อ้วนลงพุงเป็นอันตรายต่อสุขภาพ เพราะ ที่พุงมีเซลล์ไขมันขาวอยู่เป็นส่วนใหญ่

-เซลล์ไขมันในร่างกาย มี 2 กลุ่มใหญ่ คือ ไขมันขาว (white adipose tissue : WAT) และไขมันน้ำตาล (brown adipose tissue : BAT) … กลุ่มที่เป็นอันตราย คือ มี ไขมันขาวมาก …ไขมันขาวจะตัวโต เต็มไปด้วยไขมัน มีส่วนที่เป็นขั้วนิวเคลียสเล็กนิดเดียว เหมือนลูกโป่ง เก็บไขมันได้เยอะ แต่เอาออกมาใช้ได้ยาก เพราะมีส่วนที่ควบคุมการใช้พลังงาน (Mitochondria  ไมโตคอนเดรีย) อยู่น้อย …. ผิดกับไขมันน้ำตาล ซึ่ง เซลล์เล็กกว่า มีส่วนควบคุมการใช้พลังงานมากกว่า ทำหน้าที่สร้างความร้อนให้กับร่างกาย เวลาเจออากาศหนาว จะเปลี่ยนไขมันออกมาเป็นความร้อน เป็นพลังงานได้อย่างรวดเร็ว

-ร่างกายเวลามีไขมันหรือพลังงานเหลือใช้ จะสำรองไว้ที่เซลล์ไขมัน … ถ้าเก็บไว้ที่ไขมันขาว จะเอาออกมาใช้ยาก แต่ถ้าเก็บไว้ที่ไขมันน้ำตาล จะเอาออกมาใช้ได้บ่อย และ ใช้ง่าย ดังนั้น ถ้า มีไขมันขาวน้อย มีไขมันน้ำตามมากกว่า จะไม่อ้วน

–คนที่มีพลังงานเหลือใช้ ต่อเนื่องเป็นเวลานานๆ นอกจากร่างกายจะนำพลังงานไปเก็บในรูปไขมันจนเซลล์ไขมันตัวโตมากๆแล้ว ยังกระตุ้นให้มีการสร้างเซลล์ไขมันเพิ่มขึ้นได้ด้วย … ซึ่งส่วนใหญ่จะสร้างเป็น เซลล์ไขมันขาว และ จุดที่พบไขมันขาวได้มาก คือ อวัยวะภายในช่องท้อง (Omentum หรือ มันเปลวเวลาเราไปจ่ายตลาด)…. เซลล์ไขมัน เมื่อสร้างแล้ว จะมีอายุนานเป็นปี มีการปรับปรุงตัวเองเป็นรอบทุก 6 เดือน... นั่นคือ อ้วนแล้ว อ้วนเลย กว่าจะลดจำนวนเซลล์ไขมันต้องใช้เวลานาน ส่วนใหญ่ที่ลดได้ คือ ลดปริมาณไขมันในเซลล์ก่อน (ทำให้เซลล์เล็กลงเพราะเอาไขมันออกมาใช้) ดังนั้น จะเห็นว่า คนเมื่อลดความอ้วนลงมา จะกลับไปอ้วนใหม่ได้ง่าย เพราะ จำนวนเซลล์ไขมันในร่างกายยังมีมากอยู่ พอมีพลังงานเหลือ ก็พร้อมที่จะสะสมใหม่ได้ทันที

–เซลล์ไขมันขาว ส่วนใหญ่อยู่ในช่องท้อง เซลล์ไขมันนั้นตาล ส่วนใหญ่อยู่ที่บริเวณต้นคอ หลัง บ่าไหล่ แทรกอยู่ใกล้กับกล้ามเนื้อ ปริมาณเซลล์ไขมันขาว มีมากกว่า เซลล์ไขมันน้ำตาล ดังนั้น หากกินเกิน กินเหลือเมื่อไหร่ โอกาสที่จะมีการสะสม ในไขมันขาว ก็มีมากขึ้น แต่ก็ยังมีวิธีให้ไขมันไปสะสมที่ไขมันน้ำตาลนะครับ ด้วยการออกกำลังกาย และ อาบน้ำเย็น